ŚREDNIE WIELKOŚCI WALKI

Przedstawione wyżej przykłady posunięć władz rządowych w kształtowaniu płac pracowniczych wskazują, że cały ciężar walki odpowiedni poziom płac spada na związki zawodowe. Są one skaza­ne wyłącznie na własne siły w konfrontacji z pracodawcami, w USA silniejszymi ekonomicznie i lepiej zorganizowanymi niż w innych wysoko rozwiniętych krajach kapitalistycznych. Główną formą walki związków z pracodawcami o uzyskanie odpowiednich warunków pracy i płac jest strajk. Zdecentralizowany charakter umów zbioro­wych, ich krótkoterminowość oraz skala oporu wielkiego kapitału wyznaczają natężenie, rytm i zasięg ruchu strajkowego w Stanach Zjednoczonych. Średnie wielkości walki strajkowej są w latach siedemdziesiątych (zob. tabl. 3, s. 482) generalnie znacznie wyższe niż w poprzedzającym je dziesięcioleciu, chociaż zaznaczyło się zmniejszenie akcji strajko­wych w okresach największego bezrobocia — w latach 1972 i 1975.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Portal w całości poświęcony jest budownictwu, wpisy jakie tutaj zamieszczam czerpane są z mojego długoletniego doświadczenia i wiedzy. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości to zapraszam do dyskusji w komentarzach 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)