RADYKALIZACJA ZWIĄZKÓW

Wielki Kryzys, który w Stanach Zjednoczonych od 1930 r. zaczął w istotnym stopniu wpływać na całokształt stosunków między praco­dawcami a pracownikami, stanowi początek trzeciego etapu rozwoju ruchu związkowego w tym kraju. Gwałtowne pogorszenie się eko­nomicznych warunków mas pracujących w okresie kryzysu, pow­szechność bezrobocia, niepewność jutra — wszystko to zaostrzyło przeciwieństwa klasowe i wzmogło radykalne nastroje w amerykań­skiej klasie robotniczej. Wskutek tego zaistniały warunki sprzyjające bardziej niż dotąd zdecydowanej krytyce dotychczasowego modelu ruchu związkowego, reprezentowanego przez Amerykańską Fede­rację Pracy. W następstwie tych zmian 8 związków zawodowych, reprezentujących interesy około miliona robotników, wystąpiło w 1936 r. z AFL i utworzyło odrębną federację — Kongres Orga­nizacji Przemysłowych (Congress of Industrial Organizations, CIO), której związki zawodowe działały na zasadzie: w jednym przedsię­biorstwie — jeden związek .

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Portal w całości poświęcony jest budownictwu, wpisy jakie tutaj zamieszczam czerpane są z mojego długoletniego doświadczenia i wiedzy. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości to zapraszam do dyskusji w komentarzach 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)