PROBLEM PŁAC

W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych problem płac nie wywoływał większych konfliktów między kapitałem prywatnym a związkami zawodowymi. Wiele związków starało się hamować co radykalniejsze postulaty mas członkowskich, w zamian za co korpo­racje zgadzały się na systematyczny, niewielki wzrost płac. Jednak­że już w latach siedemdziesiątych coraz większa liczba korporacji poczęła wycofywać się z tej niepisanej umowy. Zaczęło się w końcu lat sześćdziesiątych od zwiększenia wymagań co do wydajności pra­cy. W efekcie wzrosła liczba strajków, mimo że przedsiębiorcy do­magali się ograniczenia akcji strajkowych. Następnie kapitał prywat­ny w obronie swoich interesów przyjął dwutorową taktykę działania. Po pierwsze — usztywnił swoje stanowisko zarówno w rokowaniach o   umowy zbiorowe ze związkami zawodowymi, jak i w sprawach o   szerszym, ogólnokrajowym zasięgu (na przykład zorganizował w Kongresie zdecydowany opór przeciwko projektowi ustawy, która miała ułatwić działalność związków zawodowych). Po drugie — w środkach masowego przekazu i w szkołach rozwinął ogromną kampanię propagandową przeciwko związkom zawodowym i po­stulatom mas pracujących w ogóle .

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Portal w całości poświęcony jest budownictwu, wpisy jakie tutaj zamieszczam czerpane są z mojego długoletniego doświadczenia i wiedzy. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości to zapraszam do dyskusji w komentarzach 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)