JAK DOWIODŁA PRAKTYKA

Jak dowiodła praktyka, podczas recesji ekonomicznych płace związkow­ców są wyższe niż płace pozostałe dzięki temu, że umowy zbiorowe przynajmniej przez 3 lata utrzymują wynagrodzenia członków związków na jednakowym poziomie. Na temat tych samych zależ­ności w okresie pomyślnej koniunktury zdania są podzielone, prze­waża jednak pogląd, że wtedy płace pracowników nie zorganizowa­nych w związkach zawodowych rosną sżybciej.Podczas przedłużania się recesji ekonomicznej oraz inflacji w la­tach siedemdziesiątych jednym z naczelnych zadań amerykańskich związków zawodowych stało się zrównoważenie inflacji przez wzrost płac, czyli niedopuszczenie do spadku wskaźnika płac realnych. W tej sprawie w związkach istnieje wyjątkowa jednomyślność: za­równo organizacje szeregowych członków, jak i kierownictwo AFL— CIO uznają to zadanie za priorytetowe. Jednomyślność w tej sprawie wynika z pogłębienia się niezadowolenia, przejawiającego się np. w rosnącej liczbie strajków pracowników państwowych i pracow­ników umysłowych w ogóle.

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Portal w całości poświęcony jest budownictwu, wpisy jakie tutaj zamieszczam czerpane są z mojego długoletniego doświadczenia i wiedzy. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości to zapraszam do dyskusji w komentarzach 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)