ISTOTA ROZBIEŻNOŚCI

Istota rozbieżności polegała na tym, że AFL— l CIO domagała się prowadzenia przez państwo ścisłej kontroli płac i cen, administracja J. Cartera natomiast opowiadała się za dobro­wolną kontrolą, to znaczy za samokontrolą płac i cen dokonywaną przez same korporacje i organizacje gospodarcze. Przywódcy związ­kowi uważali, że takie stanowisko zagrażałoby koncepcji kontroli nad inflacją, której pierwszy etap miałby polegać na zahamowaniu wzrostu płac i cen do 7 proc. rocznie. Przywódcy AFL—CIO, opierając się na dotychczasowej praktyce walki z inflacją, nie wie­rzą w „dobrą wolę” amerykańskiego kapitału prywatnego. Należy | przy tym nadmienić, że związki, zgadzając się na 7-procentowy pu­łap wzrostu płac, uczyniły wyraźne ustępstwo wobec administracji, jeżeli się zważy, że członkowie niektórych najsilniejszych związków zawodowych uzyskiwali 10—12-procentowy wzrost płac (kierowcy ciężarówek, górnicy, pracownicy przemysłu samochodowego i stalo­wego) .

Znalazłeś się tutaj dzięki poniższej frazie kluczowej:

Witaj na moim serwisie! Portal w całości poświęcony jest budownictwu, wpisy jakie tutaj zamieszczam czerpane są z mojego długoletniego doświadczenia i wiedzy. Jeśli masz jakieś pytania lub wątpliwości to zapraszam do dyskusji w komentarzach 🙂
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)